چند چفیه خونی شد تاچادری خاکی نشود

باید این شهر به آرامش خود برگردد / که شب جمعه حرم روضه ی مادر دارد u202bسرمان هم برود باز محال است جهان / توی تاریخ ببینند حرم ات فتح شده عید است تمام شهر شادند ولی / نوکر نگران حرم ارباب است u202bقسمت شود به نیت شش ماه ات حسین / تنها به قصد حنجرشان ماشه می کشیم از برای حرم ات این دل من آشوب است / نکند سنگ به پیشانی گنبد بزنند ... u202bبه گمانم در باغ «به فدای تو شدن» باز شده ست / جان زهرا نکند نام مرا خط بزنی اربابم u202bشیعه آماده جنگ است که دیدن دارد / چند روزی است سرم میل بریدن دارد u202bکفتار ها به گرد حرم زوزه می کشند / باشد زمان غرش شیران حیدری ... ما از سبوی شاه دین مجنون و مستیم / برگـــرد تا ســـــــرب...

رفته بابایم سفر شهر دمشق دختر بابا منم، طناز عشق - رفته بابایم سفر شهر دمشق یادم آید آن سحرگاهی که رفت - برنگشته او از آن راهی که رفت وقت رفتن هست یادم در وداع - گفت بابا میروم بهر دفاع گفتم از که؟ از کجا؟ ای خوب عشق - گفت از ناموس شیعه در دمشق گفت بابا، زینب آنجا بیکَس است - حضرت زهرا بر او دلواپس است خون ز غیرت در رگ بابا به جوش - گفت باید او علم گیرد به دوش گفت باید تا شود عباس او - از حرم با جان بدارد پاس او گفت بابا میرود در خاتمه - تا بگیرد انتقام فاطمه هست یادم بوسههای آخرش - لحظۀِ قران گرفتن بر سرش در بغل بگرفت و نازم کرد او - غرقه در سوزوگدازم کرد او رفت بابا مست عطر یاسها - تا...

...